Ο οίκος του «μουσειακού πολυχώρου», ο «οίκος των πολύτιμων λίθων» και ...ο οίκος των χρυσοτόκων ορνίθων

Οι όροι του «διαγωνισμού» της αγοράς δημοσιεύτηκαν 10 μέρες πριν εγκριθούν από το Δημοτικό Συμβούλιο (!) και είναι απόλυτα φωτογραφικοί για συγκεκριμένο κτήριο που είχε προφανώς προεπιλεγεί, άγνωστο με ποιες – πάντως παράνομες – διαδικασίες. Συγκεκριμένα, στους φωτογραφικούς όρους του «διαγωνισμού» αναφέρεται ότι το κτήριο πρέπει να είναι διατηρητέο, να βρίσκεται επί των οδών Ερμού – Μητροπόλεως – Καραγιώργη Σερβίας, να έχει έκταση 850-950 τετρ.μ. και υπόγειο έως 200 τετρ.μ. Και πράγματι (ώ του θαύματος!), εμφανίστηκε ένας και μόνο προσφέρων που δήλωσε ότι διαθέτει το κτήριο με  όλα επακριβώς (και πάλιν, ώ της συμπτώσεως!) τα φωτογραφικά προσόντα των όρων του «διαγωνισμού», δηλαδή διατηρητέο, επί της οδού Μητροπόλεως, με έκταση 890 τετρ.μ. και υπόγειο 208 τετρ.μ.

Μάλλιασε η γλώσσα μας στο Δημοτικό Συμβούλιο, αλλά παρά τις έντονες διαμαρτυρίες σύσσωμης της Αντιπολίτευσης για τις κραυγαλέες παρανομίες, ο «διαγωνισμός» κατακυρώθηκε, σαν να μη συμβαίνει τίποτα με όλα αυτά τα θαύματα και τις συμπτώσεις, έναντι 7 εκατομμυρίων (!) ευρώ στον μοναδικό προσφέροντα, ήτοι στην Εταιρεία «Ο Οίκος των Πολυτίμων Λίθων» ή άλλως «The House of Fine Gems» εκπροσωπούμενη από τον κ. Stavros P. Papadopoulos, που κατοικεί στο Hong Kong…

Και, μετά από όλα αυτά τα εξωτικά και ευωδιαστά, ας προσθέσουμε τρεις ακόμη πολύτιμους λίθους που κοσμούν αυτόν τον απίθανο «διαγωνισμό» :

• Η επίσημη τεχνική έκθεση καταλληλότητας δεν αναφέρει απολύτως τίποτα για την στατική επάρκεια των αφανών φερόντων δομικών στοιχείων του κτηρίου, ενώ είναι γνωστό στον τεχνικό κόσμο και στην αγορά ακινήτων ότι σ’ αυτήν ακριβώς την περιοχή υπάρχουν πολλά παραδοσιακά κτήρια που έχουν υποστεί σοβαρές ζημιές από τους τελευταίους σεισμούς, γι’ αυτό  απαιτείται πάντοτε ενδελεχής διερεύνηση της στατικής επάρκειας.

• Από την επίσημη έκθεση του Σώματος Ορκωτών Εκτιμητών προκύπτει ότι από το συνολικό τίμημα των 7 εκατομμυρίων ευρώ, τα περίπου 5 εκατομμύρια ευρώ αντιστοιχούν στο τίμημα του ισογείου καταστήματος με πατάρι του κτηρίου και μόνο τα περίπου 2 εκατομμύρια ευρώ αντιστοιχούν στο τίμημα των υπολοίπων Α, Β, Γ ορόφων και του υπογείου του κτηρίου. Δηλαδή, λες και δεν αναζητούσαμε να αγοράσουμε ένα οικονομικά συμφέρον κτήριο κατάλληλο για Μουσείο, αλλά ένα πανάκριβο κεντρικό ισόγειο μαγαζί!

• Σύμφωνα με επίσημα συμβολαιογραφικά στοιχεία που διαθέτουμε, το κτήριο αυτό αγοράστηκε πρόσφατα – πριν 4 περίπου χρόνια - από τον «Οίκο Των Πολυτίμων Λίθων» έναντι μόλις 2,9 εκατομμυρίων ευρώ και μάλιστα έχοντας επίσημη αντικειμενική αξία μόλις 1,9 εκατομμύρια ευρώ (!). Σήμερα, σε περίοδο δεινής κρίσης και στην αγορά ακινήτων, το «σύστημα Κακλαμάνη» το ξανααγοράζει από τον «Οίκο Των Πολυτίμων Λίθων» - πληρώνοντας κατιτίς παραπάνω είναι η αλήθεια! – έναντι 7 (!) εκατομμυρίων ευρώ.

Εδώ κάποιος αισθάνεται πια ζάλη και ασφυξία. Είναι από το χορό των εκατομμυρίων; Είναι από τη μπόχα των εξωτικών αδαμάντων; Είναι από την κακοσμία του «οίκου των χρυσοτόκων ορνίθων» που στο παρελθόν αναφερόταν στα λεξικά και ως Δήμος Αθηναίων;