Φιλοπάππου: κι άλλη αφαίρεση πνεύμονα στην τσιμεντούπολη;

Για όσους και όσες μεγαλώσαμε και ζούμε κοντά του όμως είναι πολλά περισσότερα. Είναι μνήμες, βόλτες, ηρεμία. Είναι ό,τι δεν περιφράσσεται με κάγκελα. Τι είναι αυτό όμως που οδηγεί ξανά και ξανά το Υπουργείο Πολιτισμού στη λογική της περίφραξής; Η ενοποίηση αρχαιολογικών χώρων περιλάμβανε 6 χώρους. Ο ένας ήταν του Φιλοπάππου. Οι άλλοι πέντε είναι σήμερα περιφραγμένοι, με ωράριο και εισιτήριο, και μόνο ο Φιλοπάππου χάρη στις αντιδράσεις των κατοίκων είναι ανοιχτός μέρα-νύχτα και χωρίς εισιτήριο.

Είναι φανερό ότι χώροι με αρχαιολογική ή ιστορική αξία αντιμετωπίζονται από το ΥΠΠΟ ως χώροι που δυνητικά θα μπορούσαν να αποφέρουν έσοδα. Υπάρχει μια κατηγορία ανθρώπων που θεωρεί ότι το κράτος δεν πρέπει να ξοδεύει δεκάρα για να παρέχει ένα κοινωνικό αγαθό, όπως έναν ελεύθερο χώρο, αν δεν κερδίζει χρήματα από αυτόν. Είναι τόσο απλό αυτό που συμβαίνει στου Φιλοπάππου, γιατί συμβαίνει στις μέρες μας παντού και για όλα. Η λέξη κλειδί είναι η «ανταποδοτικότητα». Τα κάγκελά είναι η προϋπόθεση για να μπορέσει το προϊόν να είναι ανταποδοτικό, δηλαδή εμπορεύσιμο.

Μήπως πρόκειται για προστασία τον αρχαίων; Καταρχήν όχι. Γιατί τα εμφανή αρχαία στο λόφο είναι σε 3-4 σημεία και κανείς δεν βάζει 3.500 μέτρα φράχτη απλώς γι’ αυτά. Είναι πολλά λεφτά για να τα δώσει μόνο γι’ αυτό το λόγο. Δεύτερον, φαινόμενα βανδαλισμών δεν υπάρχουν παρά ελάχιστα σε διάστημα δεκαετιών. Τρίτον, υπάρχει φύλαξη με πάνω από 30 φύλακές σε 24ώρη βάση. Και τέλος διαφωνούμε με τη λογική που λέει πως όπου τίθεται θέμα προστασίας αρχαίων ή ασφάλειας ή οτιδήποτε άλλο η λύση είναι κάγκελα, αστυνομία, κάμερες κλπ. Φυσικά αν αφαιρέσεις τον λόφο του Φιλοπάππου από την πόλη και δεν πατάει κανείς θα είναι πιο προστατευμένος. Είναι όμως λογική αυτή; Όταν μάλιστα αυτή η λογική έρχεται από ανθρώπους που έχουν αφήσει ανενόχλητες καταπατήσεις στον Λουμπαρδιάρη και τον Διόνυσο, που έχουν αφήσει να ρημάζει το αρχιτεκτονικό έργο του Δ. Πικιώνη, που έχουν αποδεχτεί ιδιωτική έκθεση γλυπτικής και ιδιωτικό θέατρό 900 θέσεων μέσα στο χώρο, τότε κάτι δεν πάει καλά.

Στις 9 Οκτωβρίου του 2007 το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο γνωμοδότησε υπέρ της μετατροπής του Φιλοπάππου σε οργανωμένο αρχαιολογικό χώρο. Δηλαδή τέρμα οι ελεύθερες βόλτες, τέρμα σκυλιά και πικνίκ, τέρμα οι χαρταετοί της Καθαρής Δευτέρας. Μάλιστα η απόφαση συνοδεύτηκε από υβρεολόγιο του περίφημου Ζαχόπουλου προς τους ενεργούς πολίτες που υπερασπίζονται έναν ανοιχτό Φιλοπάππου. Τώρα, μετά τις αποκαλύψεις για τον πρώην γενικό γραμματέα και τις περίεργες αποφάσεις του ΚΑΣ, δεν μπορούμε παρά να νιώθουμε περήφανοι/-ες που ένας τέτοιος άνθρωπος μέσα σε αυτό το συμβούλιο μας έβρισε. Κάτι καλό θα κάναμε.

Οι κάτοικοι συνεχίζουν τον αγώνα τους και στις 11 Νοέμβρη με μια λαϊκή συνέλευση ξήλωσαν τμήμα της περίφραξής που έχει απομείνει. Και θα συνεχίσουν να υπερασπίζονται την αρμονική και ελεύθερη συνύπαρξη αρχαίων, φύσης και ανθρώπων. Πολύ περισσότερα μπορείτε να διαβάσετε στο μπλογκ: http://filopappou.wordpress.com.