Ιδρυτική διακήρυξη: Να φέρουμε τα πάνω κάτω στην πόλη!

Τα προβλήματα μεγεθύνονται τα τελευταία χρόνια από τη νεοφιλελεύθερη πολιτική, που ευνοεί την κερδοσκοπία πάνω στην πόλη και τους ανθρώπους της, και από τις πιέσεις που ασκούν οι δυνάμεις της αγοράς για τη μετατροπή σε εμπόρευμα του χώρου, των υποδομών και των κοινωνικών υπηρεσιών δημοσίου οφέλους. Κορυφαία επιχείρηση κερδοσκοπίας, συγκεντρωτισμού και ενίσχυσης των «ανταγωνιστικών» δραστηριοτήτων της πόλης υπήρξε η «εθνική υπόθεση» των Ολυμπιακών Αγώνων 2004, που αποτέλεσαν όχημα για τη μεγαλύτερη, στην πρόσφατη ιστορία της Αθήνας, απαλλοτρίωση δημοσίων πόρων προς όφελος μεγάλων ιδιωτικών συμφερόντων.

Η Αθήνα είναι σήμερα μια πόλη πολυεθνική. Η Ελλάδα από τόπος μετανάστευσης έχει γίνει τόπος υποδοχής χιλιάδων μεταναστών/στριων, που υφίστανται τις σκληρότερες εργασιακές συνθήκες και τον μεγαλύτερο αυταρχισμό των κρατικών υπηρεσιών, χωρίς καμιά στήριξη για την ένταξή τους στις νέες συνθήκες ζωής.

Η Αθήνα τείνει να γίνει μια πόλη πολωμένη κοινωνικά, πολιτισμικά και χωρικά, επιτηρούμενη από τους μηχανισμούς καταστολής και επιφυλακτική στη διαφορά.

Τα αποτελέσματα της ασκούμενης σήμερα πολιτικής στην πόλη είναι ορατά στους πάντες.

Η Αθήνα κατέχει την τελευταία θέση ανάμεσα στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες σε κοινωνικές υποδομές, πράσινο και ελεύθερους χώρους και είναι εχθρική στους πεζούς, τους ποδηλάτες, τους ανθρώπους με κινητικές δυσκολίες. Οι δημόσιες συγκοινωνίες εξακολουθούν να είναι ανεπαρκείς και ασυντόνιστες, γεγονός που, μαζί με την κεντρική πολιτική ενθάρρυνσης του ιδιωτικού αυτοκινήτου, ενισχύει την κυκλοφοριακή ασφυξία και το νέφος.

Παρ’ όλο που η ατμοσφαιρική  ρύπανση επιδεινώνεται σύμφωνα με τα στοιχεία της ίδιας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τείνει να γίνει αποδεκτή ως μόνιμη κατάσταση.

Κάθε δημόσιος χώρος αποτελεί στόχο για ανοικοδόμηση και εμπορική εκμετάλλευση και κάθε σχεδιασμός γίνεται με αποκλειστικό σκοπό τη δημιουργία νέων χρήσεων κατανάλωσης, διασκέδασης και εμπορίου. Αντίθετα, παρεμβάσεις που θα βελτίωναν τη ζωή των ανθρώπων στις υποβαθμισμένες περιοχές , θα στήριζαν και θα πολλαπλασίαζαν τις κοινωνικές υπηρεσίες και θα πριμοδοτούσαν τη μικρή παραγωγή και τα ελεύθερα επαγγέλματα, ενισχύοντας ταυτόχρονα την απασχόληση, θεωρούνται αδιανόητες επειδή δεν αποφέρουν κέρδος σε συγκεκριμένα ιδιωτικά συμφέροντα.

Την ώρα που η θέση των λαϊκών στρωμάτων, ιδιαίτερα των νέων, επιδεινώνεται από την ανεργία, τη χαμηλά αμειβόμενη υπερεργασία, την ασύστολη κερδοσκοπία των υπηρεσιών κοινής ωφελείας και τη ληστρική πολιτική των τραπεζών, η δημοτική αρχή της Αθήνας περιορίζεται σε διαχειριστικό έργο, μέσω αδιαφανών διαδικασιών, και σε έργα βιτρίνας, αδυνατώντας να επιλύσει ακόμα και το πρόβλημα των σκουπιδιών. Ο Δήμος λειτουργεί με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια, προσφέρει ελάχιστες κοινωνικές υπηρεσίες και διαθέτει περιορισμένες κοινωνικές υποδομές. Έχει παραιτηθεί από την παροχή κοινωνικών εξυπηρετήσεων, που καλύπτουν βασικές ανάγκες και συμπληρώνουν το εισόδημα των εργαζομένων, και από τις διαδικασίες συλλογικής κατανάλωσης -που αποτελούν προνομιακά πεδία της τοπικής αυτοδιοίκησης- και δεν έχει καμιά πολιτική για την αύξηση της απασχόλησης.

Η δημοτική αρχή της Αθήνας ασκεί, στο πλαίσιο των αποκεντρωμένων δραστηριοτήτων και των ανεπαρκών πόρων που διαχειρίζεται, την ίδια πολιτική με το κεντρικό κράτος, στη βάση της δικομματικής συναίνεσης και της παντοκρατορίας του νεοφιλελευθερισμού.

Η δημοτική αρχή της Αθήνας δεν ασκεί πολιτική σε όφελος του λαού της πόλης και δεν συμπεριλαμβάνει σ’ αυτό τον λαό τους μετανάστες/στριες. Αντίθετα, ο δήμος αποτελεί πεδίο δημοσίων σχέσεων, ανόδου και προβολής των δημάρχων και άλλων δημοτικών στελεχών, που καλλιεργούν και συντηρούν τον εθισμό των πολλών στην αδιαφορία για τα κοινά, την ατομική περιχαράκωση και την πρόσληψη της καθημερινής ζωής και της πολιτικής με όρους θεάματος. Όλοι αυτοί οι δημοτικοί παράγοντες έχουν πολύτιμο σύμμαχο την απάθεια και την παραίτηση του κόσμου από την ιδέα ότι μπορεί ο ίδιος ν’ αλλάξει κάτι στην πόλη του.

Παρ’ όλα αυτά στην πόλη δεν λείπουν οι κοινωνικές αντιστάσεις και οι ενεργοί πολίτες, οι οποίοι δίνουν καθημερινές μάχες και κερδίζουν στόχους, αναδεικνύοντας ταυτόχρονα ένα άλλο, συλλογικό όραμα για την Αθήνα.

Αρνούμενοι/ες να συμβιβαστούμε με τη σημερινή πραγματικότητα, όλοι και όλες που μοιραζόμαστε ένα κοινό όραμα για μια αξιοβίωτη πόλη και μια αξιοπρεπή καθημερινή ζωή,  που θέλουμε μια ανοιχτή, αλληλέγγυα και δημοκρατική πόλη χωρίς αποκλεισμούς, με ισότητα ανάμεσα στα δύο φύλα, αναλαμβάνουμε κοινή πρωτοβουλία για μια νέα, ριζοσπαστική αυτοδιοικητική παρέμβαση στο Δήμο Αθηναίων.

Θέλουμε να υπερασπιστούμε το ανθρώπινο πρόσωπο της πόλης, να εδραιώσουμε την κοινωνική αλληλεγγύη και να διεκδικήσουμε τη συμμετοχή των πολιτών, ανδρών και γυναικών, στους αυτοδιοικητικούς θεσμούς, στη λήψη των αποφάσεων για τα θέματα που μας αφορούν και στον έλεγχο της δημοτικής πολιτικής. Θέλουμε να στηρίξουμε και να συμβάλλουμε στον πολλαπλασιασμό των αυτόνομων κοινωνικών αντιστάσεων.

Η δράση μας δεν ξεκινά σήμερα. Είμαστε ενεργοί πολίτες από τον χώρο της ριζοσπαστικής αριστεράς, της πολιτικής οικολογίας και της δημοτικής κίνησης «η Άλλη Αθήνα». Έχουμε βρεθεί μαζί στα κινήματα πόλης, στα όργανα και τις επιτροπές του Δήμου, σε διεκδικήσεις και διεργασίες γύρω από τοπικά προβλήματα αλλά και στο αντιπολεμικό κίνημα, τις αντιρατσιστικές κινήσεις, τους αγώνες για την υπεράσπιση των κοινωνικών κατακτήσεων και δικαιωμάτων.

Επειδή η πόλη είναι οι άνθρωποί της , απευθυνόμαστε :

• Σε όσους/ες συμμερίζονται τις γενικές αρχές «η πόλη δεν είναι για πούλημα» και «οι άνθρωποι πάνω από τα κέρδη» και αμφισβητούν τον νεοφιλελευθερισμό και τον ασφυκτικό δικομματισμό
• Σε  όσους/ες  υπερασπίζονται την πόλη, το φυσικό περιβάλλον, την ιστορική μνήμη, τις κοινωνικές υποδομές και τη συλλογική χρήση του χώρου και των κοινωφελών υπηρεσιών, απέναντι στους κερδοσκόπους.
• Σε όσους/ες απορρίπτουν τον κυνισμό των υποστηρικτών της ελεύθερης αγοράς και έχουν πρώτη προτεραιότητα την αναδιανομή των πόρων υπέρ των υποβαθμισμένων περιοχών και των αδύναμων κοινωνικά ομάδων και ατόμων
• Σε όσους/ες υφίστανται διακρίσεις λόγω εθνότητας, φύλου, θρησκείας, πολιτιστικών διαφορών, ηλικίας, αναπηρίας ή σεξουαλικού προσανατολισμού.
• Σε όσους/ες δυσφορούν απέναντι στα κυρίαρχα πρότυπα και θέλουν να διατηρήσουν την ιδιότητα του πολίτη, όχι να μετατραπούν σε πελάτες–καταναλωτές.
• Σε όσους/ες υπηρετούν το δημόσιο χώρο και την πολιτική και θεωρούν «ουκ απράγμονα αλλ’ αχρείον» («όχι φιλήσυχο αλλά άχρηστο», σύμφωνα με τη ρήση του Περικλή στον Επιτάφιο) αυτόν που δεν ασχολείται με τις δημόσιες υποθέσεις – τα κοινά
• Σε όσους/ες αγωνίζονται για τη δημοκρατία στην πόλη, για τη συμμετοχή με ουσιαστικά δικαιώματα των πολιτών στους θεσμούς και την αυτονομία των κοινωνικών κινημάτων 
• Σε όσους /ες νοιώθουν τη νοημοσύνη τους να υποτιμάται όταν η συζήτηση γύρω από τα θέματα του μεγαλύτερου δήμου της χώρας επικεντρώνεται στην προσωπικότητα των υποψηφίων και την επιδεξιότητα των επικοινωνιολόγων
• Σε όσους/ες αντιλαμβάνονται ότι η απάθεια και η απραξία οδηγούν στο να προσαρμοζόμαστε παθητικά σε όλο και πιο απαράδεκτες καταστάσεις, ενώ ταυτόχρονα εξυπηρετούν ισχυρότατα συμφέροντα
• Στις κοινωνικές οργανώσεις και συλλογικότητες που εμπλέκονται στα θέματα της πόλης, που θέτουν αιτήματα ή τις αφορούν οι πολιτικές του Δήμου
• Στις επιτροπές κατοίκων που πήραν την πόλη στα χέρια τους
• Στους εργαζόμενους του Δήμου
• Στις νέες και τους νέους ιδιαίτερα, για ένα ανθρώπινο μέλλον σε μια ανθρώπινη πόλη
• Στις αριστερές, οικολογικές, κινηματικές, δημοκρατικές δυνάμεις
• Σε κάθε πολίτη

Για να επεξεργαστούμε μαζί -με αφετηρία το παραπάνω πλαίσιο- ένα ριζοσπαστικό πρόγραμμα για την Αθήνα, ώστε να συνεχίσουμε με καλύτερες προϋποθέσεις τους καθημερινούς αγώνες, και να κερδίσουμε τη μάχη των δημοτικών εκλογών, τον Οκτώβριο του 2006, με ψηφοδέλτιο ενεργών πολιτών και υποψήφιο για τη θέση του δημάρχου τον Αλέξη Τσίπρα.