Ανάγκη για την Αθήνα η απόλυτη προστασία του Υμηττού

«Στο θέμα του «καθορισμού ζωνών ρυθμίσεων και προστασίας της περιοχής του όρους Υμηττού» θα τοποθετηθούμε σε δύο επίπεδα: α. Για το Μητροπολιτικό Πάρκο Γουδή, β. Για τις γενικότερες ρυθμίσεις που αφορούν τον Υμηττό.

Ως προς το Μητροπολιτικό Πάρκο Γουδή, κατ’ αρχήν, είμαστε σύμφωνοι με τις προτάσεις του ΟΡΣΑ όπως συμπληρώνονται από τον Δήμο Αθηναίων. Έχουμε, όμως, να κάνουμε τις παρακάτω συμπληρωματικές προτάσεις που θεωρούμε ότι επεκτείνουν, αναβαθμίζουν και κατοχυρώνουν καλύτερα το Μητροπολιτικό Πάρκο και ζητάμε από το Δημοτικό Συμβούλιο να τις υιοθετήσει. Επίσης, επισημαίνουμε ότι το σχέδιο ΟΡΣΑ αφορά γενικές αρχές και πρέπει να επισπευσθεί η έκδοση ΠΔ.

1. Η ενότητα Β1 από Πανεπιστημιούπολη μέχρι Συγγρού πρέπει να χαρακτηριστεί, επίσης, Μητροπολιτικό Πάρκο – το Πάρκο των Ιλισίων και να ισχύσουν και εδώ οι αρχές σχεδιασμού της ενότητας Β4.

2. Δεν συμφωνούμε με τις χρήσεις που προτείνονται για την ενότητα Β1. Μπορεί μεν να μη φύγει το νοσοκομείο Συγγρού, αλλά δεν θα πρέπει να επιτρέπονται όλες οι αναγραφόμενες χρήσεις, επομένως και νέα δόμηση. Όταν, όπως προτείνουμε, χαρακτηριστεί η ενότητα Β1 Μητροπολιτικό Πάρκο θα οριστούν οι χρήσεις και η δόμηση με όρους Μητροπολιτικού Πάρκου.

3. Να προστεθούν στο Μητροπολιτικό Πάρκο Γουδή οι χώροι Πεντάγωνο, Στρατόπεδο Πλέσσα, Οικόπεδο Ερυθρού Σταυρού και τα Οικόπεδα απέναντι από το Λαϊκό Νοσοκομείο, όπως προβλέπει η μελέτη του ΕΜΠ.

4. Να προχωρήσει η παραχώρηση στο Δήμο των στρεμμάτων που απομένουν από τα 965 στρέμματα, σύμφωνα με τον νόμο του 1977.

5. Να δοθεί στον Δήμο το τμήμα της ζώνης Β4 που έχει χαρακτηριστεί κοινόχρηστο από το διάταγμα του 2001 και ανήκει στην ΚΕΔ.

6. Να ξεκαθαρίσει ο Δήμος το ιδιοκτησιακό καθεστώς με τον στρατό.

7. Πρέπει να εκπονηθεί, σύμφωνα με τις κατευθύνσεις του ΡΣΑ, ένα στρατηγικό σχέδιο για το πράσινο που θα ενοποιεί με ευρύ δίκτυο πεζοδρόμων και ποδηλατοδρόμων τα επιμέρους τμήματα και θα συνδέει όλους τους ελεύθερους και πράσινους χώρους της πόλης.

8. Σε σχέση με το Μπάτμιντον και τον χώρο της ΕΛΑΣ εμμένουμε στις θέσεις που έχουμε και σε άλλη ευκαιρία υποστηρίξει και ταυτίζονται με αυτές της Επιτροπής για το Μητροπολιτικό Πάρκο Γουδή.

Σχετικά τώρα με τις γενικότερες ρυθμίσεις που περιλαμβάνει το διάταγμα για την προστασία του Υμηττού. Το διάταγμα δεν προστατεύει τον Υμηττό, ο οποίος έχει υποστεί πολλαπλές καταστροφές από πυρκαγιές και δόμηση στο παρελθόν και εξακολουθεί να απειλείται και πριν απ’ όλα από το προτεινόμενο δίκτυο αυτοκινητοδρόμων που συναντούν πάνδημη και διαδημοτική αντίδραση. Ο Υμηττός πρέπει να διατηρηθεί σε καθεστώς «απόλυτης προστασίας» στην εποχή της κλιματικής αλλαγής και της βαθιάς οικολογικής κρίσης στην Αττική, όχι μόνο γιατί αποτελεί μοναδικό φίλτρο για τη μείωση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης, αλλά και γιατί αποτελεί προστατευμένη περιοχή από το πανευρωπαϊκό δίκτυο Natura σημαντικής βιοποικιλότητας και τόπο ιδιαίτερης ιστορικής – αρχαιολογικής και γεωλογικής – αξίας.

Πρέπει όμως να σημειώσουμε ότι μέχρι σήμερα έγιναν και άλλες προσπάθειες τροποποίησης του Π.Δ. του 1978, καθώς και Π.Δ. τμηματικού χαρακτήρα (Κορωπί). Το  1998,  το ΥΠΕΧΩΔΕ επιχειρεί με προεδρικό Διάταγμα  να αποτρέψει ρυθμίσεις προστασίας του ορεινού όγκου. Οι ρυθμίσεις που πρότεινε το σχέδιο αυτό ακυρώθηκαν  από την 67/1998  απόφαση του Ε Τμήματος του ΣτΕ.

Αντί, λοιπόν, να ξεκινήσει  ένας ουσιαστικός διάλογος  με την κοινωνία και τους θεσμικούς, επιστημονικούς  φορείς για την τροποποίηση του ισχύοντος Π.Δ. «επί το αυστηρότερον», με στόχο την «Απόλυτη προστασία» του βουνού και την κατοχύρωση της δημόσιας δασικής γης, το ΥΠΕΧΩΔΕ έρχεται σήμερα και επαναφέρει  στο  σχέδιο Π.Δ. τις ρυθμίσεις εκείνες, που είχαν απορριφθεί από το ΣτΕ το 1998!

Συγκεκριμένα:

Με το άρθρο 2 εισάγει την πολυδιάσπαση του Υμηττού σε 8 ζώνες προστασίας (Α1, Α2, Β1, Β2, Β3, Β4, Ε1, Ε2).

Την Α ζώνη του Υμηττού την χωρίζει στην Α1 και στην Α2. Στην Α2 ζώνη προτείνεται η δημιουργία ενός «Περιαστικού Πάρκου», γεγονός που αν γίνει αποδεκτό αυτόματα καταργείται ο δασικός χαρακτήρας του ορεινού όγκου και δημιουργούνται οι προϋποθέσεις  για νομιμοποίηση  όλων των αυθαιρεσιών και παρανομιών, ενώ ανοίγει  ο δρόμος για παραπέρα αλλαγές χρήσης. Αλλάζει ο δασικός  χαρακτήρας του βουνού και φυσικά το νομικό καθεστώς.

Με το άρθρο 3§1 της πρότασης  επιτρέπονται εντός των ζωνών δημόσια έργα που εξασφαλίζουν  την χλωρίδα και πανίδα και με το 3§2 επιτρέπονται τα απαραίτητα έργα τεχνικής υποδομής όπως έργα και εγκαταστάσεις ενέργειας της (ΔΕΗ,ΔΕΠΑ), ύδρευσης και αποχέτευσης ( ΕΥΔΑΠ), μεταφορών (οδικά έργα).

Αν και στο σχέδιο Π.Δ. του ΟΡΣΑ  απαγορεύεται η κατοικία όπως και σήμερα ισχύει (θετικό), η χρήση αναψυκτηρίων κυριαρχεί (Α1, Α2, Β2, Β3, Β4 ζώνες). Επίσης  με το άρθρο 4  εισάγονται τα ελάχιστα όρια εμβαδού γηπέδου στην εκτός σχεδίου έκταση  των ζωνών Α1,Β2,Β3 τα 20.000 τμ. Επίσης ορίζεται μέγιστη επιφάνεια κτιρίων, αναψυκτηρίων, αθλητικών εγκαταστάσεων, πολιτιστικών κέντρων  τα 100 τμ, όσον δε αφορά τα περίπτερα τα 30 τμ, για δε τα εκπαιδευτήρια (εκτός της ζώνης Β3, όπου δεν προβλέπονται) τα 500 τμ.

Με το άρθρο 4§2 νομιμοποιούνται τα αυθαίρετα κτίσματα σε όλες τις ζώνες προστασίας και δίνεται το δικαίωμα  επέκτασης  των εγκαταστάσεων μέχρι 10%. Επίσης στο ίδιο  άρθρο (4§3) προβλέπεται ότι σε περίπτωση γηπέδου  που εμπίπτει  σε περισσότερες από μια ζώνη  ή τέμνεται  από το όριο προστασίας η αρτιότητα υπολογίζεται  σε ολόκληρο το γήπεδο, το κτίριο όμως κατασκευάζεται  στο τμήμα που επιτρέπεται η  ανέγερση κτιρίου σύμφωνα με τους όρους δόμησης  που ισχύουν βάσει της νομοθεσίας.

Δημιουργείται η Ζώνη Ε1 όπου χωροθετείται πάρκο κεραιών, αντί της απομάκρυνσής τους.

Δημιουργείται η ζώνη Ε2 ως ζώνη νεκροταφείων αρκεί να τηρούν την περί των νεκροταφείων ειδικότερη νομοθεσία (ευρωπαϊκά δεδομένα 0,5 τμ / κάτοικο του Δήμου).

Τα όρια της Β ζώνης αλλάζουν με την εξαίρεση 290.000 τμ στην  Βιομηχανική περιοχή του Κορωπίου και τη νομιμοποίηση 10 στρ. στον Σταυρό της Αγ. Παρασκευής όπου έχουν αναγερθεί πολυκατοικίες με άδεια της Πολεοδομίας. Επίσης  προστίθενται  300 περίπου στρ. σε συνέχεια  του  Μητροπολιτικού Πάρκου Γουδή και επίσης  750 στρ. σε συνέχεια  του εγκεκριμένου  σχεδίου Δήμου Παπάγου.

Τέλος, με το προτεινόμενο Π.Δ. αν και αναγνωρίζεται η ασυμβατότητα των στρατοπέδων με τον ορεινό όγκο του Υμηττού, δεν υπάρχουν προτάσεις απομάκρυνσής τους, επίσης νομιμοποιούνται αγροτικές εκτάσεις  στη ανατολική πλευρά του Υμηττού (Παιανία, Κορωπί), δίδεται το χρονικό περιθώριο.3 ετών για κλείσιμο των λατομείων και τέλος όσον αφορά τους οικοδομικούς συνεταιρισμούς  «είναι ανοικτά προς διερεύνηση  τα όρια των νέων ζωνών  που δημιουργούνται  εάν καλύπτουν.μέρος των εκτάσεων που επιδιώκουν να οικοδομήσουν οι  συνεταιρισμοί».

Συμπεράσματα

Το προτεινόμενο σχέδιο Π.Δ. κινείται σε αντίθετη κατεύθυνση  από τις σύγχρονες ανάγκες επιβίωσης  της Αττικής. Ειδικότερα στην εποχή της κλιματικής αλλαγής που διανύουμε, τα περιαστικά δάση πρέπει να έχουν μια και μόνον αποστολή, τη  συμβολή στην προστασία του περιβάλλοντος και της βιοποικιλότητας. Δηλαδή πρέπει  να τα διαχειριζόμαστε  όπως τα δάση  των υπόλοιπων ορεινών όγκων της χώρας. Το ΠΔ είναι αντίθετο στις θέσεις  μεγάλου μέρους της Τ.Α., των κινημάτων πολιτών, των εθελοντικών οργανώσεων που αγωνίζονται για την προστασία του Υμηττού. Αποτελεί ευθεία βολή  για κατάργηση  του δασικού χαρακτήρα  του βουνού, με την μετατροπή του σε «Περιαστικό Πάρκο» επιτρέπει την εμπορευματοποίηση και οικονομική εκμετάλλευσή του, αναγνωρίζοντας την εκτός σχεδίου δόμηση, δίνει ένα καίριο πλήγμα στο δασικό οικοσύστημα σπάζοντας το «συνεχές και αδιατάρακτο», που αποτελούν χαρακτηριστικά  ενός οικοσυστήματος για να επιβιώσει.

Θέσεις – προτάσεις

      • Τροποποίηση του ισχύοντος Π.Δ. στην κατεύθυνση της Απόλυτης Προστασίας, με επέκτασης της Α ζώνης  προστασίας  σε όλο τον Υμηττό.

      • Κατοχύρωση της δημόσιας δασικής γης – Ο Υμηττός δάσος.

      • Κανένας  νέος αυτοκινητόδρομος στον Υμηττό.»