Για τις νυχτερινές μετακινήσεις

Παρ’ όλα αυτά, φαίνεται να υιοθετούν την επιχειρηματολογία της εργοδοσίας και να έρχονται σε σύγκρουση με την κοινωνία και αυτό είναι προβληματικό για ένα σωματείο. Βεβαίως πρέπει να διεκδικήσουν τα εργασιακά τους δικαιώματα αλλά σε μια κατεύθυνση που να εξυπηρετεί και την ενίσχυση του μέτρου και να έχουν με το μέρος τους την πλειοψηφία των κατοίκων της Αθήνας κι όχι να υιοθετούν την επιχειρηματολογία της εργοδοσίας. Η ΑΜΕΛ και το Υπουργείο, εδώ και δύο χρόνια, λένε πως το Μετρό λειτουργεί με καθαρά ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια.

Γι’ αυτό όμως τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς πρέπει να έχουν δημόσιο χαρακτήρα, για να λειτουργούν και με βάση το κριτήριο της κοινωνικής ανταποδοτικότητας και όχι με στενά οικονομικά κριτήρια. Αν και έχω την εκτίμηση ότι, ακόμα και με οικονομικά κριτήρια να λειτουργούσαν, θα καταλάβαιναν ότι η μετακίνηση των νέων ανθρώπων, αλλά και συνολικά των πολιτών τα βράδια, της Παρασκευής και του Σαββάτου τουλάχιστον, αν γινόταν καμπάνια βέβαια για την παράταση, θα ήταν πολύ μεγάλη.

Τέλος, αυτό που δεν μπορώ να καταλάβω είναι το πώς είναι δυνατόν σε άλλες πόλεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης να έχουν λύσει τέτοια ζητήματα κι εδώ να μην μπορούμε να τα αντιμετωπίσουμε. Πάντως, ελπίζω να δημιουργηθεί ένα κίνημα πολιτών για το μετρό που θα αναγκάσει την ΑΜΕΛ και το Υπουργείο να αλλάξουν τακτική».