Τσιμεντο-Αλσος από τον Νικήτα

Αντί για αύξηση του λιγοστού πρασίνου, η δημοτική αρχή της Αθήνας ετοιμάζεται να «φυτέψει» μπετόν στο άλσος Παγκρατίου και εξαγγέλλει σχέδια για την κατασκευή θεάτρου και κυλικείου στη μοναδική όαση των 30 στρεμμάτων, δίπλα σε μια από τις πιο πυκνοδομημένες γειτονιές του Λεκανοπεδίου.

Το άλσος είναι από τους παλιότερους χώρους πρασίνου στην Αθήνα, είχε φυτευθεί το 1903 από τη βασίλισσα Ολγα και ώς τη γερμανική Κατοχή διέθετε ζωολογικό κήπο. Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας μέσα στο άλσος υπήρχε θέατρο, κινηματογράφος και πέντε καφετέριες, ενώ ο Οργανισμός Διαχείρισης Εκκλησιαστικής Περιουσίας (ΟΔΕΠ), επικαλούμενος τίτλους της... τουρκοκρατίας, πέτυχε να αποσπάσει ένα τμήμα του άλσους που σήμερα είναι πολυκατοικία.

Δικαστικοί αγώνες

Χρειάστηκε η κινητοποίηση του τοπικού συλλόγου «Προφήτης Ηλίας» και δικαστικοί αγώνες ετών για να προχωρήσει, στις αρχές του 1981, η κατεδάφιση όλων των εγκαταστάσεων. Με πρωτοβουλία 32 σωματείων της περιοχής προχώρησε η ανάπλαση του άλσους, διαμορφώθηκαν πάγκοι και διάδρομοι περιπάτου, καθώς και ένα γήπεδο μπάσκετ. Με τρεις αποφάσεις του ΣτΕ, καθώς και με τον νόμο που είχε προωθήσει το 1982 ο τότε υπουργός Αντώνης Τρίτσης έγινε σαφές ότι το άλσος είναι δημόσιος κοινόχρηστος χώρος, η συντήρηση του οποίου έχει ανατεθεί στον Δήμο Αθηναίων.

Κατά την προεκλογική περίοδο ο σημερινός δήμαρχος Νικήτας Κακλαμάνης είχε υποσχεθεί ότι θα κατασκευάσει θερινό θέατρο 350 θέσεων (!), μάλιστα με τσιμεντένιες εγκαταστάσεις, και πρόσφατα επανέλαβε ότι θα προχωρήσει στην υλοποίηση του σχεδίου. Στην υπόθεση πρωτοστατούν ηθοποιοί - δημοτικοί σύμβουλοι, που έχουν συγκεντρώσει 2.500 υπογραφές υπέρ της πρότασης.

«Το σκεπτικό του δημάρχου είναι απολύτως έωλο», δήλωσε στην «Ε» η Ερση Παπαχρυσάνθου από την επιτροπή κατοίκων Αλσους Παγκρατίου, που μας ενημερώνει ότι στα αλλεπάλληλα διαβήματα προς τον δήμο, που έχουν γίνει εδώ και ένα χρόνο, δεν έχει δοθεί απάντηση. Αρνητική ήταν η στάση της δημοτικής αρχής στην τελευταία συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου που συζητήθηκε το θέμα. Υστερα από αυτή την αντιμετώπιση, οι κάτοικοι προσέφυγαν στην περιφέρεια Αττικής ζητώντας την παρέμβασή της ώστε να διαφυλαχθεί το άλσος.

Το ενιαίο

Η κ. Παπαχρυσάνθου επικαλείται το άρθρο 52 του νόμου 998/1979 και την εισηγητική έκθεση που το συνοδεύει, με το οποίο καθιερώνεται το ενιαίο του δασικού χώρου στα πάρκα και τα άλση μέσα στις πόλεις, τονίζει τον ιδιαίτερο χαρακτήρα του ως κοινωνικού αγαθού και καθορίζει ακόμη ότι οι αθλητικοί χώροι εξαιρούνται από τα πάρκα και τα άλση του Δήμου Αθηναίων.

Η καθηγητήτρια του Πολυτεχνείου και δημοτική σύμβουλος Αθήνας Ελένη Πορτάλιου μάς εξηγεί την αντίθεσή της στα σχέδια του κ. Κακλαμάνη επικαλούμενη δύο σημαντικούς λόγους: «Η διατήρηση και ενίσχυση των πράσινων χώρων -δασών, αλσών, πάρκων, κ.λπ.- και ο δραστικός πολλαπλασιασμός τους αποτελεί σε συνθήκες οικολογικής κρίσης και κλιματικής αλλαγής προτεραιότητα ζωής ή θανάτου. Στον Δήμο της Αθήνας και συνολικά στην Αττική καθημερινά κόβονται δέντρα και οικοδομούνται ελεύθεροι, πράσινοι χώροι. Αυτό πρέπει να σταματήσει. Τα άλση είναι φυσικές νησίδες, μικρά οικοσυστήματα μέσα στην πόλη, δεν πρέπει να επιβαρύνονται με οχλούσες χρήσεις και αστικές λειτουργίες».

Δεν πάσχει...

Επισημαίνει ότι η Αθήνα δεν πάσχει από θεατρικούς χώρους, άλλωστε διαθέτει αρκετούς για τα Φεστιβάλ Αθηνών, Βύρωνα, Καισαριανής και Υμηττού. Εκ μέρους της «Ανοικτής Πόλης» παρατηρεί: «Αυτό που λείπει είναι μια διαφορετική πολιτική που θα στηρίξει πολλά θεατρικά δρώμενα στους ανοιχτούς χώρους. Προτείνουμε ο δήμος να καλέσει νέες θεατρικές ομάδες, επαγγελματικές και ερασιτεχνικές, να δίνουν παραστάσεις στις πλατείες, τους πεζόδρομους, τα πάρκα και τους άλλους ανοιχτούς χώρους της πόλης. Παραδείγματα υπάρχουν άφθονα σε όλες τις ευρωπαϊκές πόλεις, με κορυφαίο το Φεστιβάλ της Αβινιόν, που μεγάλο μέρος του διενεργείται στο ύπαιθρο. Η υποδομή αυτών των παραστάσεων είναι ελάχιστη και εύκολα μεταφερόμενη, δεν δεσμεύει και δεν επιβαρύνει τον χώρο». Προτείνει μάλιστα τα κονδύλια που προβλέπονται για το άλσος Παγκρατίου να διατεθούν για μια πολιτική στήριξης θεατρικών ομάδων δεκαετίας και για τη φύτευση χιλιάδων δέντρων στην Αθήνα. *